صنعتی‌سازی ساختمان دیگر یک انتخاب لوکس نیست؛

ضرورتی برای تاب‌آوری در بحران است

به گزارش روابط عمومی انجمن تولیدکنندگان و فناوران صنعتی ساختمان، مهدی مستاجران رئیس هیئت‌مدیره انجمن LSF ایران با اشاره به ضرورت بازتعریف راهبردهای صنعت ساختمان در شرایط بحران اظهار داشت: امروز مسئله اصلی، صرفاً عبور از یک بحران مقطعی نیست؛ بلکه باید درباره استراتژی آینده صنعت ساختمان صحبت کنیم؛ صنعتی که بتواند در شرایط بحران نیز ادامه فعالیت دهد و از تاب‌آوری لازم برخوردار باشد.

وی با بیان اینکه ساختار فعلی صنعت ساختمان از ضعف‌های جدی رنج می‌برد، افزود: اگر قرار است تاب‌آوری این صنعت افزایش یابد، باید موضوعاتی مانند انرژی، زنجیره تأمین، لجستیک، سرمایه و تأمین مصالح به‌صورت جدی و ریشه‌ای مورد توجه قرار گیرد.

اختلال در زنجیره تأمین می‌تواند کل صنعت ساختمان را متوقف کند

مستاجران با اشاره به آسیب‌پذیری زنجیره تأمین در صنعت ساختمان تصریح کرد: تاب‌آوری یعنی اگر یکی از پایه‌های لجستیک، تأمین سرمایه یا تأمین فولاد دچار اختلال شد، کل زنجیره صنعت ساختمان متوقف نشود. اما در وضعیت فعلی، اگر بحران کمی طولانی‌تر شود یا اختلالات بعدی رخ دهد، صنعت ساختمان عملاً پشتوانه کافی برای ادامه مسیر ندارد.

رئیس هیئت‌مدیره انجمن LSF ایران ادامه داد: باید این پرسش را جدی بگیریم که آیا پس از بحران، امکان بازگشت به شرایط قبل وجود دارد یا خیر. با روش‌های سنتی و پرهزینه، نمی‌توان آینده‌ای برای افزایش تاب‌آوری صنعت ساختمان متصور شد.

ساختمان‌های امروز نباید به بدهی انرژی آینده تبدیل شوند

وی با تأکید بر اهمیت کیفیت مصرف انرژی در ساختمان‌ها گفت: ساختمانی که امروز می‌سازیم، اگر از نظر مصرف انرژی استاندارد و آینده‌نگر نباشد، برای مردم در آینده دارایی محسوب نمی‌شود؛ بلکه به نوعی بدهی انرژی تبدیل خواهد شد. بنابراین لازم است در سیاست‌گذاری‌ها و روش‌های ساخت، به موضوع انرژی و پایداری توجه جدی شود.

مستاجران افزود: صنعتی‌سازی ساختمان لاکچری‌سازی نیست؛ بلکه امروز یک ضرورت است؛ ضرورتی برای محیط‌زیست، اقتصاد، مدیریت انرژی و تاب‌آوری کشور در شرایط بحرانی.

ضرورت شناسایی پروژه‌های حیاتی و مدیریت هوشمندانه فولاد

رئیس هیئت‌مدیره انجمن LSF ایران با اشاره به تأثیر مشکلات تأمین فولاد بر صنعت ساختمان اظهار داشت: با بروز مشکل در تأمین فولاد، بسیاری از پروژه‌ها و فعالان صنعت دچار چالش شدند. برای عبور از چنین شرایطی، باید پروژه‌های حیاتی شناسایی شوند و فولاد در اولویت به این پروژه‌ها اختصاص یابد.

وی افزود: در مقابل، پروژه‌هایی که قابلیت تعویق دارند باید از پروژه‌های حیاتی تفکیک شوند و پروژه‌های پرریسک نیز مورد بازنگری جدی قرار گیرند. امروز افزایش قیمت فولاد، توان اجرایی را دچار مشکل کرده و هم در بخش تولید و هم در بخش تقاضا اثرگذار بوده است.

مستاجران با تأکید بر لزوم تأمین و توزیع هوشمندانه فولاد گفت: فولاد باید به‌گونه‌ای مدیریت شود که صنایع مادر و پروژه‌های حیاتی کشور دچار توقف نشوند. همچنین یکی از مشکلات مهم فعلی، نبود اطلاعات شفاف درباره میزان تولید و وضعیت عرضه فولاد است.

تشکیل کارگروه برای طراحی ساختمان با مصرف کمتر فولاد

وی یکی از راهکارهای میان‌مدت برای عبور از بحران را تشکیل کارگروه‌های تخصصی دانست و گفت: باید کارگروهی تشکیل شود تا موضوع طراحی و ساخت ساختمان با مصرف کمتر فولاد را بررسی و مدل‌های اجرایی آن را ارائه کند.

مستاجران در ادامه به ظرفیت سیستم‌های سبک ساختمانی اشاره کرد و افزود: استفاده از فناوری‌هایی مانند LSF می‌تواند به سبک‌تر شدن ساختمان‌ها و کاهش وابستگی به مصالح سنگین کمک کند؛ البته تحقق این موضوع نیازمند حمایت‌های قانونی و سیاستی است، در حالی که در حال حاضر چنین حمایت‌هایی به شکل کافی وجود ندارد.

آینده ساختمان‌سازی باید با نگاه ۱۰ ساله بازطراحی شود

رئیس هیئت‌مدیره انجمن LSF ایران تأکید کرد: آینده ساختمان‌سازی کشور باید در قالب کارگروهی متشکل از متخصصان، فعالان بخش خصوصی و انجمن‌های تخصصی بررسی شود. باید مشخص کنیم در ۱۰ سال آینده می‌خواهیم چه نوع ساختمانی تولید کنیم؛ ساختمانی که وابستگی آن به زنجیره تأمین به حداقل برسد و در برابر بحران‌ها پایدار بماند.

وی در پایان خاطرنشان کرد: هر کشوری نیازمند ذخایر استراتژیک است و در صنعت ساختمان نیز باید به این موضوع با دقت بیشتری توجه شود. اگر به دنبال تاب‌آوری واقعی هستیم، باید از تصمیمات مقطعی عبور کنیم و به سمت راهبردهای پایدار، صنعتی‌سازی و مدیریت هوشمند زنجیره تأمین حرکت کنیم.